Uwaga kleszcze atakują

Kleszcze to pasożyty zewnętrzne zwierząt i ludzi, budzą w nas odrazę i niechęć. Słusznie, bo przenoszą wiele groźnych dla życia i zdrowia chorób. Żywią się krwią, która jest im niezbędna do rozwoju.

W Polsce i Europie do najczęściej spotykanych gatunków należą: Ixodes ricinus, Dermacentor reticulatus oraz Rhipicephalus sanguineus. Sezon występowania kleszczy trwa niemal cały rok, coraz cieplejsze zimy sprawiają, że nawet w miesiącach zimowych kleszcze nadal żerują. Jednak najwięcej jest ich w sezonie od wiosny do jesieni. Spotkać można je wszędzie, w lesie, na łące czy miejskich trawnikach i zaroślach.

Cykl życiowy

Samica kleszcza kopuluje i odżywia się krwią na większych ssakach (np. psy, koty, ludzie), następnie składa jaja w środowisku i ginie. Z jaj wylęgają się larwy, które również potrzebują żywiciela np. drobnego ssaka, takiego jak mysz. Larwy przeobrażają się w nimfy, które także żywią się krwią, a następnie przeobrażają się w postacie dorosłe. Kleszcze posiadają specjalny aparat gębowy umożliwiający im żerowanie na żywicielu. Ich rozmiary sięgają od kilku milimetrów do nawet 1 cm po napiciu krwią.

Pasożytujące kleszcze można znaleźć na całym ciele zwierzęcia, miejscami predylekcyjnymi są obszary nieowłosionej i delikatnej skóry, takie jak pysk, uszy, pachy, pachwiny, wokół odbytu. Napite krwią dorosłe samice są łatwe do zauważenia na sierści i skórze.

Zagrożenie i choroby odkleszczowe

Kleszcze nie budzą naszej sympatii ponieważ mogą być rezerwuarem wielu groźnych patogenów, powodujących niebezpieczne choroby psów, kotów a także ludzi.

Babeszjoza to jedna z najczęściej występujących chorób odkleszczowych psów. Babessia to pierwotniak namnażający się w krwinkach czerwonych, powodując ich uszkodzenie i rozpad. Jednymi z objawów niepokojących właściciela są: gorączka, apatia, brak apetytu, zmiana zabarwienia moczu. Babeszjozie towarzyszy niedokrwistość, może dochodzić do uszkodzenia wątroby i nerek. Nie leczona bądź za późno zdiagnozowana może skończyć się śmiercią zwierzęcia.

Borelioza (Choroba z Lyme) – to groźna choroba bakteryjna powodowana przez Borrelia burgdorferi. Występuję u psów i u ludzi. Borelioza może dawać objawy późne – kilka miesięcy, a nawet lat po ugryzieniu przez kleszcza. Faza ostra może objawiać się gorączką, apatią, wędrującą kulawizną i bolesnością stawów. Objawy mogą ustępować i nawracać. U ludzi może pojawić się rumień wędrujący. Faza przewlekła objawia się między innymi zapaleniem wielostawowym, zapaleniem nerek, zapaleniem mięśnia sercowego lub mózgu.

Anaplazmoza. Czynnikiem etiologicznym jest bakteria Anaplasma phagcytophilum. Bakterie lokalizują się w neutrofilach, które transportują patogen do śledziony, wątroby i płuc. Upośledza układ odpornościowy. Objawia się: apatią, gorączką, zapaleniem stawów.

Mykoplazmoza dawniej zwana Hemobartonelozą – występuje u kotów. Mykoplazmy lokalizuja się na powierzchni erytrocytów, powodując silną anemię.

Kleszcze mogą być źródłem chorób wirusowych powodujących zapalenie mózgu u ludzi i zwierząt. Rozpoznanie chorób odkleszczowych wymaga badania klinicznego, badań laboratoryjnych krwi, testów diagnostycznych.

Zwalczanie

Wszystkie choroby odkleszczowe psów i kotów niosą za sobą poważne konsekwencje dla zdrowia i życia naszych pupili. Leczenie tych chorób często bywa długie, uciążliwe i kosztowne, a jego brak bądź późne rozpoznanie może skoczyć się śmiercią zwierzaka. Dlatego lepiej zabezpieczyć psa/kota przed tymi pasożytami stosując profilaktykę przeciwkleszczową. Obecnie na rynku jest wiele preparatów przeznaczonych dla zwierząt, działających odstraszająco i bójczo na kleszcze. Dostępne są preparaty typu spot on podawane na skórę, obroże oraz tabletki. Preparaty różnią się drogą podania, długością działania i skutecznością. Najlepiej udać się do lekarza weterynarii, który indywidualnie dobierze odpowiedni preparat dla waszego pupila, odpowie na wszelkie pytania.

Jeśli jednak zauważą państwo już wbitego kleszcza na ciele swojego zwierzaka, najlepiej udać się do lekarza weterynarii w celu sprawnego usunięcia pasożyta. Jeśli jednak nie ma takiej możliwość, oto kilka wskazówek pomocnych przy wyciąganiu kleszcza. Kleszcza chwytamy, najlepiej specjalnymi szczypcami lub haczykami (można kupić w aptece), jak najbliżej skóry. Należy uważać, żeby złapać samego pasożyta, a nie sierść pupila. Po uchwyceniu obracamy kleszcza w kierunku przeciwnym do wskazówek ruchu zegara. Zazwyczaj po kilku obrotach kleszcz sam wychodzi. Miejsce po usunięciu kleszcza przecieramy środkiem odkażającym. Bezwzględnie nigdy nie wyciągamy kleszcza gołymi rękami, przed wyciągnięciem kleszcza nie należy go niczym smarować, nie łapiemy kleszcza za sam odwłok, nie zgniatamy, nie próbujemy wyciskać, nie przypalamy. Jeśli wystąpią niepokojące objawy, najlepiej zgłosić się na wizytę lekarską.

Tarnobrzeg i jego okolice są obszarem występowania chorób odkleszczowych psów i kotów.

Regularna profilaktyka przeciw kleszczom zmniejsza ryzyko zachorowania na choroby odkleszczowe.

Katarzyna Maria Oręziak
Lekarz weterynarii
Specjalista chorób psów i kotów

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *